Karol de Foucauld, maj\u0105c blisko trzydzie\u015bci lat, przeszed\u0142 wielk\u0105 duchow\u0105 przemian\u0119 i z hulaki, utracjusza, kt\u00f3ry by\u0142 ca\u0142y egoizmem, bezbo\u017cno\u015bci\u0105, pragnieniem z\u0142a\u2026 Bardziej \u015bwini\u0105 ni\u017c cz\u0142owiekiem, sta\u0142 si\u0119 ubogim mnichem. Mia\u0142 odwag\u0119 wo\u0142a\u0107: Bo\u017ce, je\u015bli istniejesz, daj mi si\u0119 pozna\u0107!\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 wspomina w liturgii b\u0142. Karola de Foucauld 2 grudnia.<\/b>
\nKarol de Foucauld, maj\u0105c blisko trzydzie\u015bci lat, przeszed\u0142 wielk\u0105 duchow\u0105 przemian\u0119 i z hulaki, utracjusza, kt\u00f3ry by\u0142 ca\u0142y egoizmem, bezbo\u017cno\u015bci\u0105, pragnieniem z\u0142a\u2026 Bardziej \u015bwini\u0105 ni\u017c cz\u0142owiekiem, sta\u0142 si\u0119 ubogim mnichem. Mia\u0142 odwag\u0119 wo\u0142a\u0107: Bo\u017ce, je\u015bli istniejesz, daj mi si\u0119 pozna\u0107! Ko\u015bci\u00f3\u0142 wspomina w liturgii b\u0142. Karola de Foucauld 2 grudnia. S\u0105 niepozorni, wtopieni w codzienno\u015b\u0107. Dziel\u0105 \u017cycie ubogich, podejmuj\u0105 proste prace \u2013 sprz\u0105taj\u0105, gotuj\u0105, wykonuj\u0105 prace polowe, czasami s\u0105 pracownikami produkcyjnymi. To Mali Bracia Jezusa albo Ma\u0142e Siostry Jezusa. Duchowe dzieci naszego dzisiejszego patrona. \u017byj\u0105 skupieni w male\u0144kich wsp\u00f3lnotach, rozrzuconych po ca\u0142ym \u015bwiecie. Dzia\u0142aj\u0105 po\u015br\u00f3d ludzi, dziel\u0105 z nimi zwyczajno\u015b\u0107. Ich powo\u0142aniem jest \u015bwiadczy\u0107 \u017cyciem. Cho\u0107 s\u0105 wykszta\u0142conymi teologami, filozofami, pracuj\u0105 fizycznie. \u017byj\u0105, jak chcia\u0142 ten, kt\u00f3rego 2 grudnia wspomina Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u2013 Karol de Foucauld. Pisa\u0142: Marz\u0119 o czym\u015b bardzo prostym\u2026, zbli\u017conym do najprostszych gmin chrze\u015bcija\u0144skich w pierwszych wiekach Ko\u015bcio\u0142a\u2026 Prowadzi\u0107 \u017cycie Nazaretu w pracy i kontemplacji Jezusa… Ma\u0142a rodzina, ma\u0142a domowa wsp\u00f3lnota, jak najprostsza, jak najmniejsza\u2026 \u017badnego szczeg\u00f3lnego ubioru \u2013 jak Jezus w Nazarecie. Karol de Foucauld, maj\u0105c blisko trzydzie\u015bci lat, przeszed\u0142 wielk\u0105 duchow\u0105 przemian\u0119 i z hulaki, utracjusza, kt\u00f3ry by\u0142 ca\u0142y egoizmem, bezbo\u017cno\u015bci\u0105, pragnieniem z\u0142a\u2026 Bardziej \u015bwini\u0105 ni\u017c cz\u0142owiekiem, sta\u0142 si\u0119 ubogim mnichem. Zrozumia\u0142, \u017ce Trzeba i\u015b\u0107 nie tam, gdzie ziemia naj\u015bwi\u0119tsza, lecz tam, gdzie dusze s\u0105 w najwi\u0119kszej potrzebie \u2013 tam, gdzie poszed\u0142by Jezus. Karol urodzi\u0142 si\u0119 w 1858 roku, w Strasburgu, w arystokratycznej, katolickiej rodzinie. Wcze\u015bnie osierocony jako kilkulatek wraz z siostr\u0105 trafi\u0142 na wychowanie do dziadka. W 1874 roku rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w jezuickiej szkole w Pary\u017cu, z kt\u00f3rej zosta\u0142 wyrzucony. \u017bycie wielkiego miasta, cyganeria i zg\u0142\u0119bianie filozofii \u201ezabra\u0142y mu dusz\u0119\u201d. Sta\u0142 si\u0119 agnostykiem. Kiedy zmar\u0142 dziadek, co by\u0142o powa\u017cnym ciosem dla Karola, nadszed\u0142 te\u017c czas, gdy m\u00f3g\u0142 dysponowa\u0107 maj\u0105tkiem. Niestety wydawa\u0142 go na puste przyjemno\u015bci. Wst\u0105pi\u0142 do wojska, ale musia\u0142 opu\u015bci\u0107 ob\u00f3z w Algierii za sprowadzenie kochanki, udaj\u0105cej \u017con\u0119. P\u00f3\u017aniej jeszcze walczy\u0142 i by\u0142 odznaczany, ale wojsko nie by\u0142o jego przeznaczeniem. Karol zafascynowany P\u00f3\u0142nocn\u0105 Afryk\u0105 zosta\u0142 podr\u00f3\u017cnikiem. Jego ksi\u0105\u017cka o Maroku, kt\u00f3re przew\u0119drowa\u0142 w przebraniu rabina zosta\u0142a nagrodzona przez Towarzystwo Geograficzne w Pary\u017cu. Natomiast poznawanie kultury opartej na islamie w pewien spos\u00f3b obudzi\u0142o jego serce. Pojawi\u0142o si\u0119 pytanie \u2013 mo\u017ce jednak B\u00f3g istnieje? W drodze do Niego trafi\u0142 na pustyni\u0119 i podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o \u017cyciu w celibacie. Kiedy wr\u00f3ci\u0142 do Pary\u017ca by\u0142 gotowy, \u017ceby dokona\u0142o si\u0119 trwa\u0142e nawr\u00f3cenie. Modlitwa, godziny wo\u0142ania: M\u00f3j Bo\u017ce, je\u015bli istniejesz, daj si\u0119 pozna\u0107!, spowied\u017a i sta\u0142e kierownictwo duchowe sprawi\u0142y, \u017ce od 1886 roku de Foucauld b\u0119dzie innym cz\u0142owiekiem, cho\u0107 nadal poszukuj\u0105cym jak powierzy\u0107 swe \u017cycie Bogu. Bardzo mocnym do\u015bwiadczeniem duchowym dla Karola by\u0142a pielgrzymka do Ziemi \u015awi\u0119tej. To w Nazarecie podj\u0105\u0142 decyzj\u0119, \u017ce chce \u017cy\u0107 jak Jezus. Ostatnia fotografia \u017cyj\u0105cego Karola de Foucauld — Unknown author, Public domain, via Wikimedia Commons Kolejnym etapem \u017cycia by\u0142o wst\u0105pienie do zakonu trapist\u00f3w w Masywie Centralnym sk\u0105d Maria Alberyk, bo takie imi\u0119 zakonne Karol przyj\u0105\u0142, po siedmiu latach przeniesie si\u0119 do Syrii. Tam z\u0142o\u017cy \u015bluby zakonne, ale nadal b\u0119dzie szuka\u0142 drogi wymagaj\u0105cej wi\u0119kszego oddania Bogu, wi\u0119kszego podobie\u0144stwa do Jezusa. W 1894 roku, zwolniony ze \u015blub\u00f3w prostych, z\u0142o\u017cy\u0142 dwa \u015bluby prywatne: czysto\u015bci i nieposiadania niczego poza narz\u0119dziami potrzebnymi do pracy fizycznej. Tak przygotowany do nowego \u017cycia zakonnik zamieszka\u0142 w kom\u00f3rce na narz\u0119dzia w klasztorze klarysek w Nazarecie. By\u0142 stolarzem, murarzem, ogrodnikiem. We dnie pracowa\u0142, a noce po\u015bwi\u0119ca\u0142 na modlitw\u0119 i pisanie. To w\u0142a\u015bnie wtedy powsta\u0142a wi\u0119kszo\u015b\u0107 pism. W 1901 roku Karol przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Wyobra\u017a sobie, \u017ce musisz ponie\u015b\u0107 \u015bmier\u0107 jako m\u0119czennik, odarty ze wszystkiego, rozci\u0105gni\u0119ty na ziemi, nagi, nie do poznania, pokryty krwi\u0105 i ranami, u\u015bmiercony przemoc\u0105 i torturami, i \u017ce chcesz, by to si\u0119 sta\u0142o dzi\u015b. (Karol de Foucauld,1897 r.) Nast\u0119pnym i ju\u017c ostatnim krokiem oka\u017ce si\u0119 wyjazd do Algierii. To dla Tuareg\u00f3w b\u0119dzie przeznaczone jego \u015bwiadectwo \u017cycia. Dla nich te\u017c prze\u0142o\u017cy Ewangelie. W 1905 roku Karol osiedli\u0142 si\u0119 w Tamanrasset. Pustelnik pracowa\u0142 nad regu\u0142\u0105 wsp\u00f3lnoty, kt\u00f3ra zacznie dzia\u0142a\u0107 dopiero po jego \u015bmierci. Ta nadesz\u0142a w 1916 roku. Karol zosta\u0142 zamordowany \u2013 zastrzelony. By\u0142 1 grudnia, pierwszy pi\u0105tek miesi\u0105ca. Obok pustelnika le\u017ca\u0142a monstrancja z Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem. Karol de Foucauld zosta\u0142 beatyfikowany w 2005 roku. Jego kanonizacja jest zapowiedziana na 15 maja 2022 roku. Historyczka, bibliotekarka i nauczycielka. Absolwentka jezuickiego DA XAVERIANUM w Opolu.<\/p>\n