Sk\u0105d taki tytu\u0142 Zaraz wyja\u015bni\u0119 Ale najpierw par\u0119 wspomnie\u0144 z przesz\u0142o\u015bci\u2026<\/b>
\nAdwent to by\u0142y przede wszystkim Roraty. Msza odprawiana \u015bwitem adwentowym ju\u017c w dawnej Polsce przy udziale licznych wiernych, w tym tak\u017ce kr\u00f3la i jego dworu. S\u0142owa \u0142aci\u0144skiej antyfony na wej\u015bcie: Rorate coeli pos\u0142u\u017cy\u0142y do nazwania ca\u0142ej mszy. Roraty lub te\u017c msza roratnia, odprawiana by\u0142a zawsze w bia\u0142ym kolorze, \u015bpiewana, a czytania by\u0142y zawsze takie same: o kr\u00f3lu Achazie, kt\u00f3ry nie chcia\u0142 kusi\u0107 Pana Boga i doczeka\u0142 si\u0119 tego, B\u00f3g sam da\u0142 znak \u2013 oto Panna pocznie i porodzi Syna. A Ewangelia m\u00f3wi\u0142a o Zwiastowaniu. Chocia\u017c wszystko by\u0142o po \u0142acinie, \u0142atwo by\u0142o przez powtarzanie nauczy\u0107 si\u0119 tekstu mszy na pami\u0119\u0107. Problemem by\u0142o wstawanie zaraz po pi\u0105tej rano, by zd\u0105\u017cy\u0107 na sz\u00f3st\u0105. St\u0105d zawsze pro\u015bba: mamusiu, prosz\u0119 mnie obudzi\u0107. Jak czasem nie obudzi\u0142a, to by\u0142 wielki \u017cal. Zwykle by\u0142a ju\u017c zima. Sz\u0142o si\u0119 w ciemno\u015bciach, tylko przy blasku nielicznych latarni, a \u015bnieg chrz\u0119\u015bci\u0142 pod stopami. Czasem nawet para si\u0119 z ust wydobywa\u0142a, gdy trzeba by\u0142o przyspieszy\u0107 kroku. Samochody by\u0142y wtedy rzadko\u015bci\u0105, kr\u00f3lowa\u0142y doro\u017cki konne, kt\u00f3re zim\u0105 zamieniano na sanki. Tote\u017c p\u00f3\u017aniej w ci\u0105gu dnia s\u0142ycha\u0107 by\u0142o cz\u0119sto dzwoneczki, obowi\u0105zkowo umieszczane przy ko\u0144skich uzdach. Jednym s\u0142owem, zanim zabrzmia\u0142o P\u00f3jd\u017amy wszyscy do stajenki, wielu wierz\u0105cych, starszych, m\u0142odzie\u017cy i dzieci, sz\u0142o na Roraty, by si\u0119 w ten spos\u00f3b przygotowa\u0107 na przyj\u015bcie Pana w dzie\u0144 Bo\u017cego Narodzenia i na Jego ostateczne przyj\u015bcie na ko\u0144cu czas\u00f3w. W Ty\u0144cu przed laty nie by\u0142o jeszcze porannej konwentualnej Mszy koncelebrowanej, a Roraty odprawiano codziennie rano przy o\u0142tarzu Maryi Niepokalanej. Bra\u0142a w nich udzia\u0142 zawsze spora grupa os\u00f3b, cz\u0119sto wyznaczone klasy dzieci szkolnych. A dzisiaj o jak wielu ludziach mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 s\u0142owami Ewangelii o Ogr\u00f3jcu: a uczniowie opu\u015bciwszy Go, pouciekali. Modlimy si\u0119, by wielu w tym roku wr\u00f3ci\u0142o. Fragment ksi\u0105\u017cki \u201ePrzesta\u0144 narzeka\u0107, zacznij \u017cy\u0107. Cz\u0119\u015b\u0107 4\u201d Leon Knabit OSB \u2013 ur.26 grudnia 1929 roku w Bielsku Podlaskim, benedyktyn, w latach 2001-2002 przeor opactwa w Ty\u0144cu, publicysta i autor ksi\u0105\u017cek. Jego blog zosta\u0142 nagrodzony statuetk\u0105 Blog Roku 2011 w kategorii \u201eProfesjonalne\u201d. W 2009 r. zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.<\/p>\n