29 listopada 2021 w wieku 56 lat zmar\u0142 Robert Po\u017carski w \u015brodowisku znawc\u00f3w i praktyk\u00f3w muzyki liturgicznej niekwestionowany mistrz Pogrzeb odb\u0119dzie<\/b>
\nKs. pra\u0142at Jan Sikorski by\u0142 proboszczem Roberta Po\u017carskiego. \u201eBy\u0142 moim m\u0142odym parafianinem, bra\u0142 udzia\u0142 w scholi parafialnej, przy o\u0142tarzu s\u0142u\u017cy\u0142 jako lektor. Podziwia\u0142em bardzo jego ogromne zaanga\u017cowanie, postaw\u0119 godn\u0105 i odpowiedzialn\u0105. I oczywi\u015bcie jego pi\u0119kny g\u0142os, kt\u00f3rym s\u0142u\u017cy\u0142 w ko\u015bciele podczas liturgii. Lata p\u00f3\u017aniej znowu si\u0119 zetkn\u0119li\u015bmy, przy okazji celebrowany Mszy tradycyjnych, \u201etrydenckich\u201d, gdzie s\u0142ysza\u0142em jego przepi\u0119kne wykonanie chora\u0142u. By\u0142 bardzo oddany sprawie muzyki ko\u015bcielnej. Mia\u0142em nawet wra\u017cenie, \u017ce jego osobiste sprawy jakby nie istnia\u0142y, by\u0142 ca\u0142y oddany chora\u0142owy, kt\u00f3ry te\u017c bardzo kocham, ale do mi\u0142o\u015bci, jak\u0105 t\u0119 muzyk\u0119 liturgiczn\u0105 darzy\u0142 Robert Po\u017carski, daleko mi jeszcze. Bardzo mi imponowa\u0142 tym, \u017ce bez reszty oddawa\u0142 si\u0119 tej s\u0142u\u017cbie. Ks. Piotr Pa\u0107kowski, rektor wy\u017cszego seminarium duchownego w Siedlcach, pozna\u0142 Roberta Po\u017carskiego jeszcze jako kleryk, w latach 80. \u2013 By\u0142 wtedy cz\u0142onkiem zespo\u0142u Bornus Consort. Jeszcze jako kleryk bra\u0142em udzia\u0142 w dramacie liturgicznym \u201eLudus Danielis\u201d, kt\u00f3ry wystawiali w Teatrze Wielkim. Wtedy obserwowa\u0142em to jako wisz i mia\u0142em takie marzenie, \u017ceby pozna\u0107 cz\u0142onk\u00f3w zespo\u0142u. W latach 90. Mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 pozna\u0107 pana Marcina Bornus Szczyci\u0144skiego, kierownika zespo\u0142u, i przy okazji Roberta Po\u017carskiego. Od tamtej pory by\u0142em w do\u015b\u0107 \u015bcis\u0142ym kontakcie, przede wszystkim na gruncie wykonywania chora\u0142u gregoria\u0144skiego. Przy r\u00f3\u017cnego rodzaju projektach, kt\u00f3re podejmowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 Bornus Consort, we wsp\u00f3\u0142pracy z innymi zespo\u0142ami, jak np. ponowna praca nad dramatem \u201eLudus Danielis\u201d, te\u017c \u201eLudus Pasionis\u201d ze schol\u0105 Teatru W\u0119gajty. By\u0142y organizowane przez \u015brodowiska dawnej muzyki liturgicznej r\u00f3\u017cnego rodzaju warsztaty, w kt\u00f3rych poznawa\u0142em pana Roberta jako znakomitego muzyka, znakomitego \u015bpiewaka, kt\u00f3ry nawet nie tyle doskonali swoje umiej\u0119tno\u015bci wokalne, ale po prostu coraz bardziej zag\u0142\u0119bia si\u0119 w istot\u0119 muzyki liturgicznej, istot\u0119 chora\u0142u gregoria\u0144skiego, poznaje r\u00f3\u017cnego rodzaju stylistyki wykonawcze, odkrywa zapisy muzyczne. Widzia\u0142em jego niezwyk\u0142\u0105 pasj\u0119, jego ogromn\u0105 wiedz\u0119 na ten temat. Bardzo mu zale\u017ca\u0142o, by te \u015bpiewy w liturgii wykonywa\u0107 — wspomina ks. Pa\u0107kowski. \u2013 Jako m\u0142ody ksi\u0105dz zajmowa\u0142em si\u0119 w diecezji muzyk\u0105 liturgiczn\u0105. Bardzo ch\u0119tnie zaprasza\u0142em zesp\u00f3\u0142 do udzia\u0142u w liturgii. By\u0142o to dla ca\u0142ego zespo\u0142u, a szczeg\u00f3lnie dla pana Roberta, wa\u017cne do\u015bwiadczenie, bo to by\u0142y jedne z pierwszych pr\u00f3b, kiedy to wszystko, w czym si\u0119 \u0107wiczyli, mo\u017cna by\u0142o na \u017cywo zastosowa\u0107 w naturalnym dla muzyki liturgicznej kontek\u015bcie, wprowadzi\u0107 na nowo do naszej obrz\u0119dowo\u015bci, przywr\u00f3ci\u0107 ten \u015bpiew. Bo sta\u0142 si\u0119 on niestety bardziej teoretyczny, funkcjonuj\u0105cy co prawda w dokumentach Ko\u015bcio\u0142a, ale tylko tam, a nie w celebrowanej liturgii — m\u00f3wi rektor siedleckiego seminarium. Ks. Pa\u0107kowski podkre\u015bla wag\u0119 zaanga\u017cowania Roberta Po\u017carskiego w ko\u015bciele na Bielanach, gdzie ks. Wojciech Drozdowicz da\u0142 do przestrze\u0144 bardzo systematycznego wykonywania chora\u0142u gregoria\u0144skiego w liturgii. To by\u0142y np. wydarzenia zwi\u0105zane z Niedziel\u0105 Palmow\u0105. \u201eMia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 razem z panem Robertem \u015bpiewa\u0107 pasj\u0119, gdzie on wykonywa\u0142 partie narratora, a ja Jezusa. To by\u0142y niezwyk\u0142e chwile spotkania, \u0107wiczenia, rozmawiania o tej muzyce. Zawsze odnosi\u0142 si\u0119 do liturgii jako drogi do Boga. W jego muzyce, \u015bpiewie by\u0142o w\u0142a\u015bciwie odkrywanie drogi cz\u0142owieka do Boga. To by\u0142 swego rodzaju element ascezy\u201d — wspomina ks. Pa\u0107kowski. Z dorobku Roberta Po\u017carskiego wymienia r\u00f3wnie\u017c prace nad chora\u0142em sarmackim: \u201eW Instytucie Muzykologii KUL przygotowywa\u0142em prac\u0119 po\u015bwi\u0119con\u0105 chorobowym ksi\u0119gom z wydawnictwa Andrzeja Piotrkowczyka, wi\u0119c mog\u0142em z nim wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107. Ta jego praca by\u0142a pe\u0142na pasji, przyje\u017cd\u017ca\u0142 do Lublina, sam bada\u0142 ksi\u0119gi\u201d. Przywo\u0142uje tak\u017ce przygotowane i celebrowane liturgiczne wiligie gregoria\u0144skie, np. Ku czci \u015bw. Jana Chrzciciela. Podkre\u015bla tak\u017ce fascynacj\u0119 Roberta Po\u017carskiego, jak\u0105 by\u0142 chora\u0142 dominika\u0144ski. Wed\u0142ug ks. Pa\u0107kowskiego, Robert Po\u017carski by\u0142 najlepszym kantorem w Polsce. \u2013 Jako cz\u0142owiek ostatnio by\u0142 coraz bardziej zamy\u015blony, zafascynowany \u015bpiewami, kt\u00f3re odnosi\u0142y go bezpo\u015brednio do Pana Boga\u201d — wspomina. \u2013 Bielany \u017cegnaj\u0105 Roberta Po\u017carskiego. Od wielu lat \u015bpiewa\u0142 chora\u0142 gregoria\u0144ski. Mo\u017cna go by\u0142o us\u0142ysze\u0107 w ka\u017cd\u0105 niedziel\u0119, na Mszy \u015bw. o godz.11:00 w naszym, kamedulskim, ko\u015bciele. Wiele os\u00f3b przyje\u017cd\u017ca\u0142o na Bielany specjalnie po to, \u017ceby pos\u0142ucha\u0107 chora\u0142u w unikalnym, starym brzmieniu. Micha\u0142 Lerenc uwa\u017ca Roberta za jednego z trzech najwi\u0119kszych kantor\u00f3w \u015bwiata. My\u015bl\u0119, \u017ce to prawda, chocia\u017c skromno\u015b\u0107 Roberta nie pozwoli\u0142aby na wyg\u0142oszenie takiego zdania. Robert mia\u0142 tylko 56 lat. My\u015bla\u0142em, \u017ce do\u017cyje w\u015br\u00f3d nas staro\u015bci. Bielany od dzi\u015b ju\u017c nie b\u0119d\u0105 takie same. \u017begnaj Przyjacielu! \u015apiewaj teraz Panu Bogu w Kr\u00f3lestwie Niebieskim — powiedzia\u0142 ks. Wojciech Drozdowicz. Marcin Bornus-Szczyci\u0144ski bez wahania nazywa Roberta Po\u017carskiego najwi\u0119kszym \u015bpiewakiem gregoria\u0144skim, jakiego zna\u0142: \u201eTo nieprawdopodobnie wyrafinowany \u015bpiewak, doskona\u0142y kantor. Rzecz nie do zakwestionowania i strata niepowetowana. Trzeba b\u0119dzie na nowo przemy\u015ble\u0107, jak teraz dzia\u0142a\u0107 bez niego. W kwestii polskiego chora\u0142u, nie znam nikogo, kto lepiej opanowa\u0142 chora\u0142 piotrkowski. W\u0142a\u015bciwie tu mamy tylko t\u0119 jedyn\u0105, sp\u00f3jn\u0105 teori\u0119 i praktyk\u0119, jak\u0105 wypracowa\u0142 Robert. Niew\u0105tpliwie numer jeden w og\u00f3le je\u015bli chodzi o znajomo\u015b\u0107 tego chora\u0142u. Nikt nawet si\u0119 do tego nie zbli\u017cy\u0142. W tej specyficznie polskiej kwestii zaszed\u0142 najdalej z nas wszystkich. Nie widz\u0119 niestety nawet nast\u0119pcy, kt\u00f3ry by po nim ten chora\u0142 piotrkowski przej\u0105\u0142. Robert nie zostawi\u0142 bespo\u015brednio uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy by podj\u0119li jego dzie\u0142o, bo swoj\u0105 wiedz\u0105 i umiej\u0119tno\u015bciami mocno przewy\u017csza\u0142 otoczenie, uczniowie go nie dogonili. Ale zarazi\u0142 t\u0105 spraw\u0105 wielu, kt\u00f3rzy traktuj\u0105 j\u0105 bardzo solidnie i my\u015bl\u0119, \u017ce po tej wyrwie spowodowanej jego odej\u015bciem, dzie\u0142o zostanie podj\u0119te w r\u00f3\u017cnych miejscach. We Wroc\u0142awiu stworzy\u0142 pot\u0119\u017cne \u015brodowisko i zdziwi\u0142bym si\u0119, gdyby z niego nie urodzi\u0142o si\u0119 co\u015b podobnej jako\u015bci\u201d.<\/p>\n