Nie pokocha\u0142am Hamneta. Nie uwierzy\u0142am w mi\u0142o\u015b\u0107 od pierwszego wejrzenia g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w, nie wci\u0105gn\u0119\u0142o mnie ich codzienne \u017cycie, nie prze\u017cy\u0142am \u015bmierci ich dziecka. Na filmie warto wytrwa\u0107 dla fina\u0142owej sceny. Jest wspania\u0142a. Wr\u00f3ci\u0142am do domu i zacz\u0119\u0142am czyta\u0107 Treny Jana Kochanowskiego. Ckliwy chwilami Hamnet w po\u0142\u0105czeniu z t\u0105 lektur\u0105 nabiera szlachetnej si\u0142y.<\/b>
\nWi\u0119cej ciekawych historii przeczytasz na stronie g\u0142\u00f3wnej «Newsweeka»
Chlo\u00e9 Zhao dosta\u0142a par\u0119 lat temu Oscara za film «Nomadland», opowie\u015b\u0107 o kobiecie, kt\u00f3ra traci wszystko i rusza samotnie przed siebie, a precyzyjniej m\u00f3wi\u0105c, do kresu, bo tylko taka perspektywa jej zosta\u0142a. Film, ze wspania\u0142\u0105 Frances McDormand, p\u0142yn\u0105\u0142 powoli, bez s\u0142\u00f3w. Ci\u0119\u017car opowie\u015bci przenosi\u0142 si\u0119 na krajobrazy i przyrod\u0119, w kt\u00f3r\u0105 wrasta\u0142a bohaterka. Z tamtej opowie\u015bci do «Hamneta» przenosz\u0105 si\u0119 trzy rzeczy: niespieszna narracja, si\u0142a obraz\u00f3w sfotografowanych przez \u0141ukasza \u017bala i aktorka, tym razem Jessie Buckley, kt\u00f3ra d\u017awiga ca\u0142\u0105 opowie\u015b\u0107 i kt\u00f3rej wszyscy przepowiadaj\u0105 Oscara.<\/p>\n

Wiem, \u017ce wypada si\u0119 filmem Zhao zachwyca\u0107, bo nominacje do Oscara, bo kino z pozoru niehollywoodzkie, bo ciekawy pomys\u0142. Na pewno zachwyci\u0142y mnie kostiumy autorstwa Ma\u0142gosi Turza\u0144skiej (nominacja do Oscara). Paul Mescal, odtw\u00f3rca roli Szekspira, nosi na sobie kilka warstw. Koszula, surdut, jeszcze jeden surdut. Ka\u017cda warstwa to inna sfera wra\u017cliwo\u015bci. Szkoda, \u017ce re\u017cyserce nie udaje si\u0119 przez nie przebi\u0107.<\/p>\n