To, co mnie interesuje w kinie, to obserwacja siebie samej, ludzi, \u015bwiata \u2013 m\u00f3wi Emi Buchwald, re\u017cyserka filmu \u201eNie ma duch\u00f3w w mieszkaniu na Dobrej\u201d.<\/b>
\nEmi Buchwald, laureatka Paszportu POLITYKI w kategorii film za 2025 r., jest autork\u0105 poruszaj\u0105cego debiutu fabularnego \u201eNie ma duch\u00f3w w mieszkaniu na Dobrej\u201d wyprodukowanego w Studiu Munka (premiera w kinach 13 marca). W rozmowie z Januszem Wr\u00f3blewskim opowiada nie tylko o g\u0142\u00f3wnym motywie tego obrazu \u2013 spl\u0105taniu wieloosobowym, polegaj\u0105cym na tym, jak pr\u00f3by wzajemnej pomocy prowadz\u0105 do nieintencjonalnego ranienia innych i zaniedbywania samego siebie. \u2013 Moj\u0105 ulubion\u0105 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 re\u017cyserk\u0105 jest W\u0142oszka Alice Rohrwacher, kt\u00f3ra sfer\u0119 duchow\u0105, magiczn\u0105 osadza w zwyk\u0142ej codzienno\u015bci. Uwielbiam te\u017c Jima Jarmuscha i kino Krzysztofa Kie\u015blowskiego, kt\u00f3rego poznawanie zacz\u0119\u0142am od \u201eTrzech kolor\u00f3w\u201d. Niestety mam wra\u017cenie, \u017ce trylogia \u017ale znios\u0142a up\u0142yw czasu, w przeciwie\u0144stwie do np. \u201ePodw\u00f3jnego \u017cycia Weroniki\u201d \u2013 m\u00f3wi re\u017cyserka.
Buchwald \u015bwiadomie rezygnuje z poruszania wielkich temat\u00f3w spo\u0142eczno-politycznych, koncentruj\u0105c si\u0119 na mikro\u015bwiecie rodziny. Jest absolwentk\u0105 Szko\u0142y Filmowej w \u0141odzi i kursu w Szkole Wajdy, co t\u0142umaczy jej dokumentaln\u0105 uwa\u017cno\u015b\u0107 na drugiego cz\u0142owieka. Jej zdaniem kino powinno umo\u017cliwia\u0107 duchowe prze\u017cycie i by\u0107 jak promie\u0144 s\u0142o\u0144ca. Oryginalno\u015b\u0107 pe\u0142nometra\u017cowego debiutu fabularnego Emi Buchwald polega te\u017c na unikatowym spl\u0105taniu nowatorskiej, subtelnej formy narracyjnej, odchodz\u0105cej od klasycznej dramaturgii, z g\u0142\u0119bsz\u0105 analiz\u0105 psychologiczn\u0105, eksploruj\u0105c\u0105 l\u0119ki i wsp\u00f3\u0142zale\u017cno\u015b\u0107 bliskich sobie ludzi bez stawiania \u0142atwych diagnoz.
\u2013 Chc\u0119 robi\u0107 filmy pi\u0119kne i chropowate jednocze\u015bnie. To, co mnie interesuje w kinie, to obserwacja siebie samej, ludzi, \u015bwiata. Pracuj\u0119 ju\u017c nad kolejnym filmem i wa\u017cne jest dla mnie to, \u017ceby rozwija\u0107 si\u0119, szuka\u0107, a r\u00f3wnocze\u015bnie boj\u0119 si\u0119, \u017ce to nie b\u0119dzie tym, do czego d\u0105\u017c\u0119. Raczej nie my\u015bl\u0119 o tym, czy to jest czas przed sukcesem czy po sukcesie. W tym momencie \u017cycia czuj\u0119, \u017ce mam du\u017c\u0105 potrzeb\u0119 dzia\u0142ania i rozwoju. Nigdy wcze\u015bniej nie mia\u0142am tylu pomys\u0142\u00f3w, poczucia sprawczo\u015bci i stanowczo\u015bci, \u017ceby to robi\u0107.
Krytyk i publicysta z \u201ePolityk\u0105\u201d zwi\u0105zany od 2001 r. Autor ksi\u0105\u017cek o tematyce filmowej. Ostatnio wyda\u0142 \u201eRe\u017cyser\u00f3w\u201d, za kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142 nagrod\u0119 ZAiKS-u im. K.T. Toeplitza. Wcze\u015bniej pracowa\u0142 m.in. w \u201eKinie\u201d, \u201e\u017byciu Warszawy\u201d, \u201eMachinie\u201d. Przez wiele lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 rzecznika prasowego Festiwalu Polskich Film\u00f3w Fabularnych w Gdyni. W latach 90. kierowa\u0142 telewizyjnym Pegazem. Cz\u0142onek jury FIPRESCI m.in. na festiwalach w Cannes, Wenecji, Toronto. W 2005 r. odznaczony Br\u0105zowym Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis\u201d.<\/p>\n