Jak nikt inny potrafi\u0142 namalowa\u0107 s\u0142owami obrazy, uchwyci\u0107 w nich istot\u0119 wyzwolenia i ucieczki \u2013 integralnej cz\u0119\u015bci rock\u2019n\u2019rollowego etosu. W tym toku mia\u0142 si\u0119 ukaza\u0107 ostatni album w jego dorobku.<\/b>
\u201eSzekspir z St. Louis\u201d \u2013 tak go nazwa\u0142 Bob Dylan. \u201eJedno z moich najwi\u0119kszych \u015bwiate\u0142 po prostu znikn\u0119\u0142o\u201d \u2013 napisa\u0142 na Twitterze Keith Richards, gitarzysta The Rolling Stones. Chuck Berry zmar\u0142 18 marca w swoim domu w St. Charles County w stanie Missouri. Wcze\u015bniej jego rodzina wezwa\u0142a na miejsce s\u0142u\u017cby ratownicze, po tym jak muzyk straci\u0142 przytomno\u015b\u0107. Tamtejsza policja poinformowa\u0142a media, \u017ce zgon stwierdzono po nieudanej reanimacji. Artysta mia\u0142 90 lat. Zmar\u0142 dok\u0142adnie pi\u0119\u0107 miesi\u0119cy po swoich urodzinach. Zapowiedzia\u0142 wtedy, \u017ce w 2017 r. pojawi si\u0119 na rynku jego ostatnia p\u0142yta, zatytu\u0142owana po prostu \u201eChuck\u201d. Kr\u0105\u017cek mia\u0142 by\u0107 pierwszym od 38 lat (album \u201eRock It\u201d ukaza\u0142 si\u0119 w 1979 r.) wydawnictwem muzyka. Na premier\u0119 wci\u0105\u017c czekamy. Zapewne w tych okoliczno\u015bciach uka\u017ce si\u0119 lada chwila. \u201eLegenda\u201d, \u201etw\u00f3rca kaczego chodu\u201d, \u201eautor takich przeboj\u00f3w jak \u00bbMaybellene\u00ab, \u00bbJohhny B. Goode\u00ab, \u00bbSweet Little Sixteen\u00ab i \u00bbRoll Over Beethoven\u00ab\u201d, \u201ejeden z pierwszych zas\u0142u\u017conych w Rock&Roll Hall of Fame\u201d \u2013 te s\u0142owa najcz\u0119\u015bciej pojawiaj\u0105 si\u0119 w mediach po \u015bmierci Berry’ego. I to wszystko prawda. Berry by\u0142 jednak kim\u015b wi\u0119cej: pierwszym, bywa\u0142o, \u017ce kwestionowanym kr\u00f3lem rock and rolla, muzycznym pionierem, poet\u0105 i tw\u00f3rc\u0105 jednego z pierwszych rockowych bohater\u00f3w. Wspomnienie o arty\u015bcie mo\u017cna by by\u0142o zacz\u0105\u0107 od tego, jak to m\u0142ody Keith Richards zacz\u0105\u0142 rozmawia\u0107 z Mickiem Jaggerem tylko dlatego, \u017ce ten mia\u0142 pod pach\u0105 p\u0142yt\u0119 \u201eRockin\u2019 at the Hops\u201d (1960) Berry\u2019ego, lub od anegdoty na temat s\u0142ynnego \u201ekaczego chodu\u201d, lub od analizy piosenki \u201eMy Ding-a-Ling\u201d (1972) traktuj\u0105cej o \u2013 wedle uznania \u2013 srebrnych dzwonkach lub m\u0119skim przyrodzeniu. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, na ironi\u0119 zakrawa fakt, \u017ce ten satyryczny utw\u00f3r to jedyny numer jeden w karierze Chucka Berry\u2019ego w popowym zestawieniu listy Billboardu. Zaczn\u0119 jednak od Berry\u2019ego poety, kt\u00f3ry jak nikt inny potrafi\u0142 namalowa\u0107 s\u0142owami obrazy, uchwyci\u0107 w nich istot\u0119 wyzwolenia i ucieczki \u2013 integralnej cz\u0119\u015bci rock\u2019n\u2019rollowego etosu. Co prawda na ostatnim kr\u0105\u017cku Rolling Stones\u00f3w, z\u0142o\u017conym g\u0142\u00f3wnie z cover\u00f3w bluesowych standard\u00f3w artyst\u00f3w chicagowskiej wytw\u00f3rni Chess, zabrak\u0142o kompozycji Berry\u2019ego, ale w teledysku promuj\u0105cym singlowy \u201eRide\u2019 Em On Down\u201d aktorka Kristen Stewart szar\u017cuje po Los Angeles w niebieskim mustangu. To w\u0142a\u015bnie od czas\u00f3w Chucka Berry\u2019ego i jego pierwszego wielkiego przeboju \u201eMaybellene\u201d, nagranego w 1955 r. w\u0142a\u015bnie dla Chess Records, samoch\u00f3d sta\u0142 si\u0119 symbolem rock\u2019n\u2019rollowej dumy i wolno\u015bci. Bohater, kt\u00f3ry wsiada do auta lub na motocykl i jedzie w nieznane, pojawia\u0142 si\u0119 potem cho\u0107by u Bruce\u2019a Springsteena w \u201eBorn to Run\u201d. A autobiograficzna opowie\u015b\u0107 w stylu \u201eod pucybuta do milionera\u201d o Johnnym (\u201eJohnny B. Goode\u201d, 1958), pierwszym lub jednym z pierwszych rockowych bohater\u00f3w, jest jeszcze jednym wk\u0142adem Berry\u2019ego w podwaliny gatunku. Kolejny to rozpoczynanie utworu od zagranego na gitarze elektrycznej kr\u00f3tkiego riffu. Charles Edward Anderson Berry, bo tak brzmi pe\u0142ne imi\u0119 i nazwisko wokalisty, gitarzysty, autora tekst\u00f3w i kompozytora, urodzi\u0142 si\u0119 w 1926 r. w podzielonym rasowo St. Louis, w \u015bredniozamo\u017cnej afroameryka\u0144skiej rodzinie. Jako syn diakona w ko\u015bciele baptyst\u00f3w i dyrektorki szko\u0142y, wychowany zosta\u0142 wraz z pi\u0105tk\u0105 rodze\u0144stwa w surowym duchu kary i winy. Najwi\u0119kszym marzeniem osiemnastoletniego Chucka by\u0142 wyst\u0119p poza murami poprawczaka w Jefferson City w stanie Missouri, gdzie trafi\u0142 na trzy lata za w\u0142amania i kradzie\u017ce z broni\u0105 w r\u0119ku. Obdarzony zawadiackim u\u015bmiechem m\u0142odzieniec stworzy\u0142 tam kwartet wokalny, w kt\u00f3rym \u015bpiewa\u0142 w wolnych chwilach mi\u0119dzy pracami spo\u0142ecznymi a lekcjami boksowania. M\u0142ody artysta debiutowa\u0142 w ko\u015bciele, ale od chwalenia Boga wola\u0142 gitar\u0119 i \u201ediabelskie\u201d wyst\u0119py na szkolnych pota\u0144c\u00f3wkach i w lokalnych klubach. Muzyk samouk, ale bardzo zdolny, porywczy \u0142obuz, ale pracowity (by\u0142 dozorc\u0105, a nawet uczy\u0142 si\u0119 kosmetologii), bawidamek, ale od 1948 r. roku m\u0105\u017c jednej kobiety \u2013 Themetty \u201eToddy\u201d Suggs.<\/p>\n

\n

Similarity rank: 5.4<\/div>\n

Sentiment rank: 1<\/div>\n

<\/div>\n<\/div>\n