To, co mnie interesuje w kinie, to obserwacja siebie samej, ludzi, świata – mówi Emi Buchwald, reżyserka filmu „Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej”.
Emi Buchwald, laureatka Paszportu POLITYKI w kategorii film za 2025 r., jest autorką poruszającego debiutu fabularnego „Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej” wyprodukowanego w Studiu Munka (premiera w kinach 13 marca). W rozmowie z Januszem Wróblewskim opowiada nie tylko o głównym motywie tego obrazu – splątaniu wieloosobowym, polegającym na tym, jak próby wzajemnej pomocy prowadzą do nieintencjonalnego ranienia innych i zaniedbywania samego siebie. – Moją ulubioną współczesną reżyserką jest Włoszka Alice Rohrwacher, która sferę duchową, magiczną osadza w zwykłej codzienności. Uwielbiam też Jima Jarmuscha i kino Krzysztofa Kieślowskiego, którego poznawanie zaczęłam od „Trzech kolorów”. Niestety mam wrażenie, że trylogia źle zniosła upływ czasu, w przeciwieństwie do np.
