Start Polish mix in polish pdf Dzień Edukacji Narodowej powinien trwać każdego dnia

Dzień Edukacji Narodowej powinien trwać każdego dnia

236
0
TEILEN

Prestiżu, zdecydowanie wyższych wynagrodzeń, cierpliwości i wytrwałości i mimo wszystko bycia w tym zawodzie – to chyba kwintesencja życzeń, które chcieliby złożyć nauczycielom w Dniu Edukacji Narodowej uczestnicy „miasteczka edukacyjnego”, które obraduje w Warszawie. Samej zaś edukacji – dialogu na poziomie osób, które podejmują decyzje, czyli ministerstwa, organów prowadzących, organów nadzoru, w tym również wsparcia i zrozumienia ze strony rodziców, uczniów i całego społeczeństwa.
W Polsce nie ma chyba osoby, która nie wie, że raz w roku obchodzony jest Dzień Edukacji Narodowej. Ten dzień wypada właśnie dzisiaj na cześć powołania przez sejm rozbiorowy w 1773 r. Komisji Edukacji Narodowej – pierwszego w Europie organu władzy oświatowej. Związane z tym wydarzeniem święto edukacji jest obchodzone w Polsce od 50 lat, również pod nazwą Dnia Nauczyciela. I do tego czasu ten dzień kojarzy się z uroczystościami szkolnymi, pasowaniem pierwszoklasistów na uczniów, akademiami oraz życzeniami składanymi nauczycielom. W ten dzień nauczyciele otrzymują też nagrody i wyróżnienia – jak to zwykle bywa przy takich okazjach.
Dla jasności trzeba powiedzieć od razu – nie wszyscy, choć wręcza je sam minister edukacji, wręczają organy nadzoru i organy prowadzące poszczególne szkoły, przedszkola i placówki edukacyjne, a także fundacje i różne organizacje również o charakterze lokalnym. Przede wszystkim są to jednak życzenia.
Czego należy życzyć w tym dniu nauczycielom i polskiej edukacji? To pytanie postanowiliśmy zadać uczestnikom „miasteczka edukacyjnego”, a więc wydarzenia, którego celem według organizatorów – Związku Nauczycielstwa Polskiego przy współudziale organizacji zrzeszonych w Forum Związków Zawodowych – jest uświadomienie problemów polskiej edukacji.

Odpowiedzi były różane – od patetycznie brzmiących do prozaicznych, wołających o godziwe wynagrodzenia i święty spokój.
Zobaczmy więc, czego nauczycielom, a więc w wielu wypadkach również i sobie, oraz polskiej edukacji życzą uczestnicy miasteczka edukacyjnego.      
Nauczycielom życzę przede wszystkim zdecydowanie wyższych wynagrodzeń, tak żeby stać nas było na godne życie. Szacunku ze strony rodziców, szacunku ze strony uczniów, zrozumienia ze strony Ministerstwa Edukacji i Nauki i świętego spokoju. Niech to się już skończy. Te zwariowane reformy, które nas trapią od co najmniej 10 lat. Niech sytuacja w oświacie się unormuje. Żebyśmy doczekali się czegoś w rodzaju okrągłego stołu edukacyjnego, który wytyczy kierunek rozwoju oświaty na najbliższe 20 lat. Żebyśmy wiedzieli, gdzie idziemy, dokąd zmierzamy i jaki jest cel edukacji.
Z okazji Dnia Edukacji Narodowej wszystkim nauczycielom, pedagogom, pracownikom oświaty, emerytom i rencistom, chcę dzisiaj złożyć bukiet jesiennych podziękowań i życzeń – dziękuję wam bardzo za wytrwałość, za pokonywanie trudności oświatowych, za codzienne, mozolne, niełatwe kształtowanie osobowości swoich wychowanków.
Życzę wszystkim, żeby zegar życia wskazywał nam tylko te minuty, które są piękne i dobre. Życzę wspaniałych wspomnień, przyjaciół, którzy wesprą w chwilach zwątpienia. Śmiałych marzeń i odwagi, żeby je realizować. I niezmiennie – wspaniałego zdrowia i szczęścia osobistego.
Marzę też o tym, żeby wreszcie nasze wynagrodzenie nie zależało od subwencji, która od lat jest ciągle za mała. Żeby pracownicy oświaty zarabiali tak, jak zarabia się średnio w gospodarce.
Wszystkim nauczycielom chcę złożyć podziękowania za ich pracę, ponieważ pracują w trudnych warunkach, niosąc na swoich barkach nawet kilka etatów. Wykonują tę pracę z pełnym zaangażowaniem i oddaniem, co budzi u mnie głęboki podziw i szacunek.
Na przyszłość chcę im życzyć przede wszystkim prawdziwego dialogu i zrozumienia. Dialogu na poziomie osób, które podejmują decyzje, czyli ministerstwa, organów prowadzących, organów nadzoru, w tym również wsparcia i zrozumienia ze strony rodziców, uczniów i całego społeczeństwa. Tu myślenie musi być proste – skoro edukacja to dobro wspólne, to tylko wspólnie możemy poprawić jej jakość i sprawić, że wszyscy w systemie edukacji będą się dobrze czuli.

Przede wszystkim godziwych zarobków. Stabilnego systemu i podstawy programowej. Tak, żeby nie było w nich ciągłych zmian, zwłaszcza takich, które nie są konsultowane ze środowiskiem, tylko kiedy ktoś na górze coś wymyśli, to od razu jest to wdrażane.
Nauczycielom życzę cierpliwości i wytrwałości i mimo wszystko bycia w tym zawodzie. Bo ten zawód tak naprawdę kształtuje naszą przyszłość – przyszłość naszych dzieci i kolejnych pokoleń. Życzymy sobie, żeby to kształcenie odbywało się jak najlepiej i w jak najlepszych warunkach.
Edukacji życzę zaś mądrych ludzi, którzy staną na czele tego resortu i zechcą współpracować z całą oświatą, że wszystkimi pracownikami pedagogicznymi i niepedagogicznymi. Tak, żebyśmy mogli tworzyć jedność. Wtedy ta edukacja na pewno będzie fantastycznie działała.  
Wszystkim pracownikom oświaty życzę przede wszystkim stabilizacji i spokoju. Abyśmy mogli codziennie budzić się z myślą, że mamy do wykonania ważne zadanie. Że pod naszą opieką są młodzi ludzie, którzy mają poznawać drogi, na których my jesteśmy przewodnikami. Tymi, którzy budują dla nich właściwe drogowskazy, tak aby wyrośli na mądrych, wykształconych i samodzielnych młodych ludzi. Natomiast sobie, abym była dumna ze swoich wychowanków.
Życzę polskiej szkole wolności, otwartości i patrzenia w gwiazdy. Edukacji na miarę XXI wieku – z pracowniami przedmiotowymi, bazą dydaktyczną i z dobrymi, zadowolonymi nauczycielami. Bo to przekłada się na dobrobyt i pasję nauczycieli.
Młodym nauczycielom i tym, którzy się zdecydują na ten zawód, życzę dobrych zarobków, bo tylko one są gwarancją tego, aby nie zabierały ich nam branże przemysłowe, informatyczna i korporacje.
Edukacja jest najważniejsza, więc cieszmy się, że przynajmniej raz do roku społeczeństwo z mniejszym czy większym entuzjazmem odniesie się pozytywnie do dnia edukacji. Natomiast chcielibyśmy, żeby o edukacji mówiło się cały rok – nieokazjonalnie, nieincydentalnie, żeby patrzeć na nią holistycznie, dostrzegać jej rolę i znaczenie. Bo rzeczywiście jest tak, że edukacja buduje naszą przyszłość. Ma wpływ na życie każdego obywatela, a bezpośrednich interesariuszy jest ok. 10 milionów. Więc szkoła jest najważniejsza. Pamiętajmy o tym nie tylko 14 października.
Nauczycielom życzę tego samego – uznania, szacunku i potwierdzenia tego, że jesteśmy profesjonalistami nie tylko w słowach, ale i w wynagrodzeniach. Świadomości, że ten zawód jest powodem do chluby zadowolenia. Prestiżem co prawda garnka nie napełnimy, ale on decyduje o tym, że w tym zawodzie trwamy, pracujemy. Ten prestiż dostrzegany przez uczniów, rodziców, czasami wyrażony poprzez zwykłe dzień dobry wypowiedziane na ulicy, odwiedziny w szkole, jest trudny do przecenienia. Ogromna rzesza nauczycieli traktuje ten prestiż jako rzecz naprawdę niebagatelną.